Choroby autoimmunologiczne
![choroby autoimmunologiczne choroby autoimmunologiczne](http://img.medicsguru.ru/medic/autoimmunnye-zabolevanija_7.jpg)
May 18, 2012
choroby autoimmunologiczne - jest ludzka choroba, która występuje jako skutek zbyt dużej aktywności układu odpornościowego w stosunku do swoich własnych komórek. Układ odpornościowy postrzega swoje tkanki jako elementy obce i zaczyna je zranić. Choroby te są również określane jako układ, ponieważ istnieje pewna strata organizmu całego systemu, a czasami wpływa na całe ciało.
Dla nowoczesnych przyczyn medycznych i mechanizm przejawem tych procesów pozostaje niejasna. Tak więc, uważa się, że choroby autoimmunologiczne i wywołać można podkreślić oraz uraz i różne typy infekcji i hipotermii.
Wśród chorób, które należą do tej grupy chorób, należy zauważyć reumatoidalne zapalenie stawów, liczba chorób autoimmunologicznych tarczycy. Również jest autoimmunologiczną mechanizm rozwoju cukrzyca pierwszy typ stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy. Istnieją również zespoły, które są autoimmunologiczne w przyrodzie.
Przyczyny chorób autoimmunologicznych
Ludzki układ odpornościowy jest najbardziej intensywnie dojrzałe, od jego narodzin aż do wieku piętnastu lat. W procesie dojrzewania komórek uzyskać zdolność do rozpoznawania następnie niektóre białka pochodzenia obcego, który staje się podstawą do walki z różnymi infekcjami.
Jest też częścią limfocyty, które absorbują organizmu własne białka jako obce. Jednak w normalnych warunkach układ odpornościowy organizmu tworzy ścisłą kontrolę nad tymi komórkami tak funkcjonują one jako niszczenia komórek chorych lub uszkodzonych.
Ale pod pewnymi warunkami w organizmie człowieka może stracić kontrolę takich komórek, w wyniku czego zaczynają działać bardziej aktywnie, niszcząc już normalne, zdrowe komórki. Tak więc, nie jest rozwój choroby autoimmunologicznej.
Do tej pory nie ma dokładnych informacji na temat przyczyn chorób autoimmunologicznych. Jednak specjaliści badawcze pozwalają podzielić wszystkie przyczyny wewnętrzne i zewnętrzne.
Jako czynniki zewnętrzne tego typu choroby jest określona przez działania na organizm czynników zakaźnych i liczne skutki fizyczne (promieniowanie, promieniowanie nadfioletowe, etc.). Jeśli w wyniku tych powodów występuje pokonaniu pewnych tkanek w organizmie, czasem modyfikowana cząsteczka układ odpornościowy rozpoznaje jako elementy obce. W wyniku tego, że atakuje chorego narządu, rozwijać przewlekłe zapalenie i tkanki uszkodzonej jeszcze bardziej.
Inną przyczyną zewnętrzną chorób autoimmunologicznych - rozwoju krzyża odporność. Zjawisko to występuje, gdy czynnik zakaźny podobny do własnych komórek. W rezultacie, ludzki układ odpornościowy i działa na patogeny i na własnej komórce, ich uderzenie.
Jako wzorzec wewnętrzny przyczyn określają naturę mutacji genowych, które są dziedziczone. Niektóre mutacje mogą zmieniać antygenową strukturę dowolnej tkanki lub narządu. W rezultacie, komórki nie może rozpoznać je jako własne. Choroby autoimmunologiczne tego typu nazywane są organospecific. W tym przypadku, nie ma dziedziczenia określonej choroby, to znaczy, z pokolenia na pokolenie, jest pewna utrata narządu lub układu.
Ponieważ inne mutacje zakłócony równoważenie układu odpornościowego, która nie jest właściwa kontrola autoagresywne limfocyty. Jeśli organizm ludzki w takich okolicznościach mieć wpływ na niektóre czynniki stymulujące, wynik może być przejawem organonespetsificheskogo chorobą autoimmunologiczną, która dotyka wielu narządów i układów.
Do tej pory nie ma dokładnej informacji na temat mechanizmu rozwoju chorób tego typu. Według ogólnej definicji, występowanie chorób autoimmunologicznych prowokuje naruszenie ogólnej funkcji układu odpornościowego lub niektóre z jego składników. Uważa się, że bezpośrednie szkodliwe czynniki nie mogą sprowokować początek choroby autoimmunologicznej. Czynniki te tylko zwiększa ryzyko choroby u tych, którzy odziedziczyli tendencję do takiej patologii.
Są rzadkie w praktyce medycznej są diagnozowane klasycznych chorób autoimmunologicznych. Znacznie częściej przejawia autoimmunologicznych powikłania innych chorób. W przebiegu niektórych chorób struktury tkanki częściowo zmieniony, ze względu na które nabywają właściwości elementów obcych. W tym przypadku, odpowiedź autoimmunologiczna skierowane do normalnej tkanki. Na przykład, mogą wystąpić reakcje autoimmunologiczne wynikający zawał mięśnia sercowego, oparzenia, choroby wirusowe, szkoda. Zdarza się, że atak narażone autoimmunologiczne tkanki oczu z powodu zapalenia lub jaj.
Czasami układ odpornościowy atak skierowany jest do zdrowej tkanki ze względu na fakt, że są one połączone przez obcy antygen. Jest to możliwe, na przykład, gdy wirusowe zapalenie wątroby typu B. Jest jeszcze inny mechanizm rozwoju reakcji autoimmunologicznych u zdrowych narządów i tkanek: a rozwój ich reakcje alergiczne.
Większość chorób autoimmunologicznych są przewlekłymi chorobami, które rozwijają się na przemian z okresami zaostrzeń i remisji. W większości przypadków chorobą przewlekłą autoimmunologiczną prowokując poważne negatywne zmiany w organach funkcji, które ostatecznie prowadzi do praw osób niepełnosprawnych.
Diagnoza chorób autoimmunologicznych
W procesie diagnozowania chorób autoimmunologicznych najważniejszego punktu jest określenie współczynnika immunologicznej, która prowokuje uszkodzenia tkanek i narządów. Dla większości chorób autoimmunologicznych, określane są przez te czynniki. W każdym przypadku, aby określić wymagane używanie tokena różnych immunologicznych metod laboratoryjnych.
Ponadto, w procesie diagnozy lekarz musi wziąć pod uwagę wszystkie informacje na temat rozwoju klinicznego choroby i jej objawów, które są określane w czasie kontroli i badania pacjenta.
Leczenie chorób autoimmunologicznych
Dziś, dzięki stałemu specjalistycznego badania leczeniu chorób autoimmunologicznych odbywa się pomyślnie. Gdy lekarzowi bierze pod uwagę fakt, że jest to ludzki układ odpornościowy jest głównym czynnikiem, który negatywnie wpływa na narządy i układy. W związku z tym, charakter terapii chorób autoimmunologicznych immunosupresyjne i immunomodulujące.
produkty-immunosupresyjne wpływ na funkcjonowanie układu odpornościowego przygnębiające. W tej grupie leków obejmuje cytostatyki, antymetabolity, hormony kortykosteroidów, jak również niektóre antybiotyki i wsp. Po otrzymaniu tych leków znacząco hamuje ich funkcje w systemie immunologicznym i proces zapalny jest zawieszone.
Jednakże, do leczenia chorób z użyciem tych leków powinny być zawsze brane pod uwagę i to, że one wywoływać niepożądane reakcje. Takie leki nie wpływają na miejscu: mają one zastosowanie do ludzkiego ciała jako całości.
Ze względu na ich odbiór może hamować krew wpływa na narządy wewnętrzne, jednostka staje się bardziej podatne na infekcje. Po otrzymaniu niektórych leków w tej grupie występuje proces podziału komórki hamowania, które może wywołać intensywne wypadanie włosów. Jeśli pacjent jest leczony za pomocą leków hormonalnych, skutkiem ubocznym może być pojawienie się Zespół Cushinga, który charakteryzuje się wysoką ciśnienie tętnicze, otyłość, ginekomastia u mężczyzn. Dlatego leczenie tymi lekami odbywa się dopiero po całkowitym wyjaśnieniu diagnozy i pod nadzorem doświadczonego lekarza.
Celem stosowania leki immunomodulujące jest osiągnięcie równowagi między różnymi składnikami układu odpornościowego. Preparaty tego typu są przypisane w leczeniu lekami immunosupresyjnymi jako środków do profilaktyki powikłań infekcyjnych.
Leki immunomodulujące są te leki, które mają przede wszystkim naturalne pochodzenie. W takich preparatach zawiera substancje biologicznie czynne, które przywrócenia równowagi między różnymi rodzajami limfocytów. Najpowszechniej stosowane są lek immunomodulujące alfetin, a także w postaci preparatów Rhodiola rosea, Echinacea purpureath, ekstrakt z żeń-szenia.
Ponadto, w leczeniu chorób autoimmunologicznych stosuje się specjalnie zaprojektowane i zrównoważony zestaw minerałów i witamin.
Do tej pory firma aktywnie rozwija fundamentalnie nowych metod leczenia chorób autoimmunologicznych. Jedną z obiecujących metod terapii genowej jest uważany - metoda, zmierzające do zastąpienia wadliwego genu w organizmie. Ale ta metoda leczenia jest dopiero w fazie rozwoju.
rozwój jest również prace leki, które są oparte na przeciwciało, kto może oprzeć się atakom układu odpornościowego, zmierzające do jego własnych tkanek.
Autoimmunologiczne choroby tarczycy
Do tej pory, chorób autoimmunologicznych tarczycy dzieli się na dwa rodzaje. W pierwszym przypadku, sposób dzieje nadmiernego wydzielania hormonów tarczycy. Rodzaj ten obejmuje Choroba Gravesa. W innym wykonaniu tych chorób jest obniżenie syntezy hormonów. W tym przypadku mówimy o Choroba Hashimoto lub obrzęk śluzowaty.
W trakcie pracy, tarczycy u ludzi syntezę tyroksyny. Hormon ten ma istotne znaczenie dla harmonijnej funkcjonowaniu ciała jako całości - to jest zaangażowana w wiele procesów przemiany materii, a także jest zaangażowana w zapewnienie normalnego funkcjonowania mięśni, mózgu, wzrostu kości.
Jest to choroba autoimmunologiczna tarczycy są główną przyczyną promowania rozwoju w organizmie autoimmunologicznej niedoczynność tarczycy.
Hashimoto
autoimmunologiczna tarczycy - jest to najbardziej popularny rodzaj zapalenia tarczycy. Eksperci zidentyfikować dwie formy choroby: zanikowe tarczycy i przerostowa tarczycy (tzw Choroba Hashimoto).
Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy charakteryzują się obecnością jakościowe i ilościowe deficytu limfocytów T. Objawy chorób autoimmunologicznych tarczycy przejawia limfatycznej infiltrację tkanki tarczycy. Taki stan jest postrzegana jako skutek wpływu czynników autoimmunologicznych.
Hashimoto występuje u osób, które mają skłonności genetyczne do choroby. Tak więc wydaje się, że pod wpływem czynników zewnętrznych. Konsekwencją tych zmian w tarczycy jest kolejnym zjawiskiem wtórnej niedoczynności tarczycy, autoimmunologicznej.
W przerostową postaci objawów choroby autoimmunologiczne zapalenie tarczycy oczywisty ogólny wzrost gruczołu tarczowego. Wzrost ten może być określony w trakcie badania palpacyjnego i wideo. Bardzo często rozpoznanie pacjentów z takimi zaburzeniami będzie wola guzkowego.
Kiedy zanikowe formą autoimmunologiczne zapalenie tarczycy najczęściej obraz kliniczny niedoczynności tarczycy. Efektem końcowym jest autoimmunologiczne zapalenie tarczycy autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, przy czym komórki tarczycy nie występował w ogóle. Objawy nadczynności tarczycy to drżenie palców, ciężką, zwiększone pocenie się bicie serca, wzrost ciśnienia krwi. Ale rozwój autoimmunologicznej niedoczynności tarczycy występuje kilka lat po rozpoczęciu tarczycy.
Przypadki płynąć tarczycy bez specyficzne objawy są czasami zaobserwować. Jednak w większości przypadków wczesne oznaki stanu jest często pewien dyskomfort w tarczycy. Podczas połykania, pacjent może ciągle czuć guzek w gardle, uczucie ucisku. Podczas badania palpacyjnego tarczycy może być trochę boli.
Późniejsze objawy kliniczne autoimmunologicznego zapalenia tarczycy u ludzi pojawiają wulgaryzowaniem rysów twarzy, bradykardia, Pojawienie nadwaga. Pacjent zmienia ton głosu, pamięci i staje się mniej wyraźny, w trakcie aktywności fizycznej pojawia się duszność. choroba skóry, jest również zróżnicowana: gęstnieje, jest suchość skóry, livor. Kobiety cierpią naruszenie cykl menstruacyjny, na tle autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy często rozwija bezpłodność. Mimo tak szerokiego zakresu objawów, diagnozowania jest prawie zawsze trudne. W procesie diagnozowania jest często stosowany palpacyjne tarczycy, dokładnego badania szyjki. Ważne jest również, aby określić poziom hormonów tarczycy, a do identyfikacji przeciwciał we krwi. ultradźwięki wykonywana tarczycy, jeśli jest to konieczne.
Leczenia chorób autoimmunologicznych tarczycy są zwykle przeprowadzane z pomocą terapii zachowawczej, które obejmuje leczenie różnych zaburzeń tarczycy. W szczególnie ciężkich przypadkach leczenie autoimmunologiczną thyroidin wykonywane operacyjnie metodą tarczycy.
Jeżeli pacjent przejawia niedoczynność tarczycy, leczenie prowadzi się za pomocą terapii substytucyjnej, który wykorzystuje narkotyków tarczycy, hormony tarczycy.
autoimmunologiczne zapalenie wątroby
Powody, dla których osoba rozwija autoimmunologiczne zapalenie wątroby, zupełnie nieznany do tej pory. Uważa się, że procesy autoimmunologiczne w wątroby pacjenta wirusy wywołują inne, na przykład Wirusy zapalenia wątroby różnych grupach, wirus cytomegalii, Wirus opryszczki. Autoimmunologiczne zapalenie wątroby, najczęściej dotyka dziewcząt i młodych kobiet, mężczyzn i kobiet starszych, choroba jest znacznie rzadsze.
Uważa się, że w procesie rozwoju autoimmunologicznego zapalenia wątroby u pacjenta upośledzonej tolerancji immunologicznej wątroby. Oznacza to, że w wątrobie powstawanie przeciwciał do pewnych części komórek wątroby.
Autoimmunologiczne zapalenie wątroby jest postępującą postać, z nawrót choroby często występuje. Pacjent z chorobą jest bardzo poważne uszkodzenie wątroby. Objawy autoimmunologicznego zapalenia wątroby żółtaczka, wzrost temperatury ciała, bóle w okolicy wątroby. Chodzi wygląd krwotoki na skórze. Takie krwawienie może być zarówno małe i wystarczająco duży. Również w diagnostyce choroby, lekarze wykrywają powiększenie wątroby i śledziony.
Podczas progresji choroby są również widoczne zmiany, które wpływają na inne narządy. Pacjenci z powiększeniem węzłów chłonnych występuje, oczywistego bólu w stawach. Później może rozwinąć wyraźny choroby stawów, w których występuje obrzęk go. Możliwe jest również przejawem wysypka, zlokalizowane twardzina skóry, łuszczyca. Pacjent może cierpieć z powodu bólu mięśni, czasami jest uszkodzenie nerek, serca, rozwoju mięśnia sercowego.
W czasie diagnozy choroba badania krwi, który jest zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych zbyt wysoka bilirubina, zwiększenie tymol, zaburzenia zawartość frakcji białkowych. Analiza pokazuje również zmiany, które są charakterystyczne dla zapalenia. Jednak markerów wirusowego zapalenia wątroby nie wykazują.
W leczeniu tej choroby stosuje hormony kory nadnercza. W pierwszym etapie obróbki są przypisane bardzo wysokich dawek tych leków. Później, przez kilka lat, powinien wziąć podtrzymujące dawki tych leków.
To odnosi się do autoimmunologicznej choroby skóry
Tarczycy
Choroby autoimmunologiczne
Hashimoto
Aplikacja Genferon światło dla dzieci
Odporność komórkowa
Autoimmunologiczne zapalenie żołądka
Przewlekłe zatrucie tarczycy
Ludzkich hormonów tarczycy
Autoimmunologiczne leczenie: lek immunosupresyjny gamma-glutamylo-tryptofan (użytkownika,…
U dzieci z Cezarei & laquo; & raquo; osłabiony układ odpornościowy
Autoimmunologiczne choroby tarczycy
Układ odpornościowy organizmu człowieka, chorób i zakażeń
Autoimmunologiczne choroby tarczycy
Zapalenie tarczycy Hashimoto tarczycy
Przeciwciała do peroksydaza tarczycowa (TPO)
Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (zapalenie tarczycy Hashimoto), hormon
Choroby autoimmunologiczne u ludzi
Choroby autoimmunologiczne u ludzi
Pojawienie się awarie w układzie immunologicznym
Osłabienie układu odpornościowego człowieka